#چقدر_دلم_مشهد_میخواست
سلام ودرود برخدای زیبایی ها…
خدایی که حرم امام رضا علیه السلام را زیبا آفرید…
دلم هوای حرم امام رضا علیه السلام را کرده بود.
پشت سرهم همکارهای خواهرم با او تماس می گرفتندکه به امام رئوف سلام دهید که ما آنجا هستیم …
ذوق زده شده بود ،برای اولین بار ضریح آقا رو گرفته بودوخودش وسه تا بچه هاش بالاخره مشهدی شدند.
هزار بار هم زیارت بروی بازهم دلت زیارت می خواهد…
عجیب است این چه سری است که هر بار بروی بیشتر بی قرارتر…
سلام بر امام رضاعلیه السلام
سلام بر زائران امام رضا علیه السلام
دکتر گفته بود،اگه این بار اشک بریزی احتمال نابینایی بالا می رود…
خوب آقا جان شما بگویید: چشم هایی که حداقل روزی یکبار مانی وبابا را نبیند به چه درد می خورد؟!
جشن فارغ التحصیلی، قبولی فوق تخصص جراحی قلب،جشن تولدها،عروسی ها ،دفاع از پایان نامه ها و…و…
بی مانی وبابا معنایی ندارد.رنگ عذاب می گیرد،آغشته با اشک می شود.
بوی دلتنگی برزخی تنگ وتاریک است .
خیالتان راحت من به دوری شما عادت نمی کنم …
خیالتان دست از سرم بر نمی دارد…
چقدر دلم مشهد می خواهد…
گوشه ایی از صحن حرم بشینم وفریاد بزنم خدایا به حرمت امام مهربان تنهایم نگذار…
تنها تو مالک تنهایی …
ای مالک تنهایی، لحظه ای مرا تنها نگذار…
#به_قلم_خودم

به نام دادار تنها، یگانه بی همتا، معبود ازلی و ابدی، خاطره نویس خاطره ها .سلام ودرود برتوای خدای من…

 راستی این خاطره ها ازمن چه می خواهند ؟ 

چرا تنهایم نمی گذارند؟ 

خواهش می کنم مرا رها کنید زیرا دیگر نمی توانم دوباره شمارا زندگی کنم..

گاه وبیگاه به من سر می زنند ومرا دق می دهند.

دیگر برای من تاب بازی ، دوچرخه سواری، آب‌نبات چوبی …مزه ندارد .بی طعم وبی رنگ شده زیرا من بچه نیستم ، بزرگ شده ام .

خاطره ها در ذهنم بدون هیچ منطقی فقط می رقصند .با هر آوازی که می شنوم با همان آواز هماهنگ می شوند.

می دانم خاطره ها قصد نابودی مرا دارند.

قطعا اینطور نیست شاید من زیا

دی بدبین شده ام.

گذشته ها می رود حال می آید ، آینده هم می آید …

وخاطره ها آن قدر بی رحم هستند که به آینده هم رحم نمی کنند وآینده هم می شودخاطره …

خاطره های خوبی برایتان آرزومندم …